Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Create an account

Fields marked with an asterisk (*) are required.
Name *
Username *
Password *
Verify password *
Email *
Verify email *
Captcha *
Reload Captcha
×

هشدار

JUser: :_بارگذاری :نمی توان کاربر را با این شناسه بارگذاری کرد: 950

آشنایی با گیاهان دارویی

By زهرا اصلانی خرداد 28, 1398 266 0
آشنایی با گیاهان دارویی آشنایی با گیاهان دارویی

آشنایی با گیاهان دارویی، گیاهان نیز همانند میوه ها از خواص ییشماری برخوردارند که می توانید به طرق مخنلف مثلا خام، پخنه و یا جوشانده و یا آب آن استفاده کرد.

نام گیاه: بامیه


مشخصات: گیاهی از خانواده پنبه یا کنف است. ضاهرا وطن اصلی آن آفریقاست و در حال حاضر در اغلب کشورها کاشته می شود. میوه های این گیاه کپسولی شکل، نوک تیز و لعاب دار و دارای دانه های مدوری است. میوه های سبز و نارس بامیه در تهیه بعضی خوراکی ها استفاده می شود. این گیاه بیشتر در استان های جنوبی کشورمان کاشته می شود. 


خواص دارویی:


1-دارای مقدار فروانی ویتامین های گروه ب و قدری ویتامین آ و سی است. همچنین دارای املاح معدنی فسفر، پتاسیم و منیزیم است.
2- زیاد کننده ادرار است و التهابات مجاری ادرار را تسکین می دهد.
3- برای رفع یبوست مفید است، ولی نباید در خوردن آن زیاده روی کرد.


تذکر:
دستگاه گوارش برخی افراد نمی تواند به آسانی بامیه را هضم کند. این افراد بهتر است از خوردن آن خودداری نمایند.


نام گیاه: پونه


مشخصات: گیاهی علفی بسیار خوشبو و شبیه نعناع است که برگ های ضخیم و گل های ریز گروهی به رنگ های صورتی یا بنفش دارد و معمولا در دشت های مرطوب و کنار نهرها و چشمه ها می روید. در بسیاری از کشورها از برگ های پونه اسانسی تهیه می کنند که مصرف دارویی دارد. در خوردن این اسانس باید بسیار احتیاط کرد، چون زیاده روی در مصرف آن عواقب جدی برای انسان دارد.


خواص دارویی:


1-دارای ویتامین آ، ب، سی است.
2- ضد سرماخوردگی و پاک کننده سینه و کنترل کننده سرفه است.
3- کمک به هضم غذا می کند. بادشکن است و از دل به هم خوردگی، نفخ و سکسکه جلوگیری می کند.
4- از سبزیجات مفید برای جلوگیری از اضطراب است.


تذکر:


به عقیده بعضی پزشکان، نباید در دوران بارداری پونه مصرف کرد.


نام گیاه: اسفناج


مشخصات: گیاهی است پر برگ و کوتاه که برگ های آن کمی گوشتی و به رنگ سبز تیره است. اسفناج در مناطق معتدل می روید و در اکثر مناطق ایران کاشته می شود. از برگ های اسفناج هم به طور خام در تهیه سالادها و هم به طور پخته در تهیه برخی غذاها مانند آش و بورانی استفاده می شود.


خواص دارویی:


1-سرشار از کلروفیل و دارای مقدار زیادی از ویتامین های آ، ب1،ب2، پ پ، سی و مس باشد. به خاطر وجود ویتامین پ پ در درمان بیماری پلاگر بسیار موثر است. همچنین دارای عناصر معدنی مانند منیزیم، فسفسر و نیز آهن و ید است که به خاطر داشتن آهن مصرف آن به افراد کم خون و افراد که خون زیادی از آنها خارج شده توصیه می شود.
2- از نظر تحقیقات علمی جدید خاصیت ضد سرطانی آن بسیار بالاست و از نظر پیشگیری ابتلا به سرطان به سلطان گیاهان معروف است. بنابراین، افرادی مثل معتادین به سیگار و دخانیات دیگر که بیشتر از دیگران در معرض ابتلای به برخی سرطان ها هستند، باید ضمن ترک این مواد، در رژیم خود مقدار زیادی اسفناج بگنجانند.
3- به سرعت هضم می شود و ضد یبوست است.
4- تب بر و خنک کننده است و به خوبی رفع تشنگی می کند.
5- به خاطر داشتن ویتامین ها و املاح گوناگون برای زنان باردار بسیار مفید است.
6- نشاط آور است و در درمان افسردگی بسیار مفید است..
7- بوی بد دهان را برطرف می کند.
8- دانشمندان ژاپنی معتقدند که اسفناج در کاهش کلسترول خون مفید است.


تذکر:


1-اسفناج را اول آنقدر با آب می پزند که موادش را از دست ندهد. آب آن را دور نمی ریزند، بلکه آن را صاف کرده می نوشند. سه تا چهار فنجان آب اسفناج در روز یکی از بهترین مواد سازنده بدن است.
آب اسفناج تمیز کرده خام را نیز می توان با فشردن آن در یک دستمال تمیز یا با آبمیوه گیری تهیه کرده، روزانه سه تا چهار لیوان میل کرد.
2- آب اسفناج سرشار از املاح بخصوص اگزالات ها است. به همین دلیل برای بیماران نقرس، رماتیسم، آرتریت و کسانی که سنگ کلیه دارند به طور کلی جایز نشمرده اند.


نام گیاه: بادمجان


مشخصات: بوته ای است با شکوفه های بنفش و میوه بنفش یا سفید. بادمجان انواع گوناگونی دارد. مثلا یک نمونه آن قلمی و کشیده است و نوع دیگر آن دلمه ای و گرد و گوشتی است. در حال حاضر بادمجان در بسیاری از کشورها و در اکثر مناطق ایران کاشته می شود و در آشپزی و ترشی سازی کابرد دارد.


خواص دارویی:


1-مقدارکمی ویتامین ها ی آ، ب، سی داشته و حاوی پتاسیم فراوانی می باشد. به همین دلیل ادرار آور است.
2- ملین است، مخصوصا اگر با روغن سرخ شود.
3- ارزش غذایی و انرژی زایی کمی دارد و به همین خاطر در رژیم لاغری می توان از آن استفاده کرد. بدیهی است که در این مورد بادمجان نباید در روغن سرخ شود و باید به صورت آب پز یا کبابی مصرف شود.
4- تا حدی به رفع کم خونی می کند.


تذکر:


1-در برگ، شاخه و میوه نارس بادمجان ماده ای سمی به نام سولانین وجود دارد، این ماده ممکن است برای میوه های ضعیف مشکل ایجاد کند و حتی سبب بروز مسمومیت شود . در میوه رسیده مقدار سولانین بسیار کم است.
برای خارج کردن سولانین از میوه های رسیده، می توان بادمجان را قبل از پخت به برش هایی تقسیم کرده و طرفین آن را نمک پاشید و مدتی صبر کرد تا مایع سیاهی از بادمجان خاج شود. سپس آنها را شست و پخت. با این کار علاوه بر اینکه سولانین خارج می شود طعم بادمجان پس از پخت هم بهتر خواه شد.
امام صادق( ع ) فرمودند: بادمجان بخورید زیرا درد را می برد و خود درد نمی آورد. امام رضا ( ع ) فرمودند: بادمجان در هنگام سرما، گرم و در هنگام گرما سرد است. در همه اوقات معتدل و خوب است.


نام گیاه: تره تیزک


مشخصات: گیاهی دارای برگ های لطیف و کمی تند مزه است که هم به صورت خام و هم به صورت پخته مصرف می شود.


خواص دارویی:


1-حاوی مقدار زیادی ویتامین سی و قدری ویتامین آ و ب است. به علاوه دارای عناصری مثل آهن، فسفر و ید است.
2- باعث هضم سریع غذا و از بین بردن نفخ و بادهای معده و روده می شود و اشها آور است.
3- باعث افزایش ترشح شیر مادران می شود.
4- خاصیت ضد میکروب دارد و برای بیماری هایی نظیر برونشیت مزمن، سیاه سرفه و سرما خوردگی مفید است.
5- تصفیه کننده خون است.
6- برای درمان بیماری رماتیسم بسیار مفید است


تذکر:


بعضی پزشکان معتقدند که زنان باردار باید از مصرف آن خودداری کنند.


نام گیاه: جعفری


مشخصات: گیاه معروفی است با برگ های معطر و پر پشت که آن را در بیشتر مناطق دنیا و ایران می کارند. از جعفری اسانسی تهیه می شود که مصارف گوناگونی در دارو سازی دارد.


خواص دارویی:


1-دارای ویتامین های گروه ب و سرشار از ویتامین آ و سی است . از لحاظ بعضی مواد معدنی نظیر آهن، پتاسیم و ید هم بسیار غنی است.
2- جعفری محرک اشتهاست، به این جهت برای کسانی که میل به غذا ندارند، برای بیماران و برای همه کسانی که کم نیرو هستند توصیه شده است.
4- جوشانده برگ های جعفری ورم های کلیه، مثانه و مجاری ادرار را تسکین می دهد و ترشح ادرار را زیاد می کند
5- جعفری از تصفیه کننده های خون به شمار می رود.
6- نخم جعفری تاثیر زیاد در تب دارد.
7- لوسیون تهیه شده از آن، از ریزش سریع موی سر جلوگیری می کند.
برای تهیه جوشانده این گیاه به اندازه یک مشت از برگ های تازه یا خشک کردن آن را در 4 لیوان آب ریخته پس از چند دقیقه جوشیدن، آن را به مقدار یک یا دو فنجان بعد از غذا می نوشند. این دم کرده طعم خوبی ندارد به این جهت آن را با شکر شیرین می کنند یا همراه دم کرده های دیگر میل می نمایند.
جوشانده تخم جعفری به مقیاس بیست گرم در یک لیتر آب تهیه می شود. از این جوشانده به عنوان ماده مدر و تقویت کننده عمل کبد روزانه دو فنجان میل شود.
این جوشانده را می توان تا نصف حجم آن غلیظ تر کرد. در چنین حالتی جوشانده را جهت تنظیم قاعدگی بانوان به میزان روزانه یک فنجان مصرف می نمایند.
چای جعفری از برگ های آن تهیه می شود و به صورت کمپرس لوسیون چشم، شستشوی موی سر، لوسیون ورم های پوستی و تمیز کننده پوست استعمال خارجی دارد. جهت تهیه آن یک مشت کامل از برگ های تازه را دریک لیتر آب دم می کنند.

 بر گرفته از کتاب فرهنگ داروهای گیاهی

Rate this item
(0 votes)

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.